Ολη την εβδομάδα στο συνδέσμο το ίδιο σενάριο, οι ίδιες σκέψεις και να αναρωτιόμαστε μεταξύ μας " θα μας κόψουν με τα πουλμαν..?? ", " να πάμε με αμάξια.. ", " μήπως καλύτερα βανάκια..?? "..όλοι είχαμε αυτό το άγχος μέσα μας αλλά η καύλα να ξαναμπούμε στο πούλμαν, να ταξιδέψουμε και να δούμε την αρρώστια μας απο κοντά δεν μας άφηνε αλλα περιθώρια σκέψεων..

Τελικά ετσι και έγινε, η απόφαση πάρθηκε..δεν γινόταν και αλλιώς. Το πούλμαν με τους τρελούς ξεκίνησε απο πολύ νωρίς και τα αμάξια να ακολουθούν. Στα διόδια μπάτσοι, "σιγή" στο πούλμαν. Όσο φτάναμε στο αγρίνιο τόσο η καύλα και η αδρεναλίνη έφτανε στα ύψη..ΦΤΑΣΑΜΕ..ΚΑΝΕΙΣ και ΤΙΠΟΤΑ πλέον δεν μπορούσε να μας σταματήσει..μπήκαμε στο γήπεδο, ξεκινάει ο αγώνας, έρχεται η ΟΜΑΔΑ να μας χειροκροτήσει..κάπου εκεί ξεκινάει το ΧΑΟΣ και η ΠΑΡΑΝΟΙΑ..το σύνθημα δεν θα μπορούσε να ηταν κάποιο άλλο " ..ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΑΙΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ.. "

Τελειώνει ο αγώνας και ενα κουβάρι ΠΑΙΧΤΕΣ και ΚΟΣΜΟΣ πανηγυρίζουν όλοι μαζί. Η βραδιά έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο και ο μεγάλος αυστριακός που έχει μπει για τα καλά στην ΚΑΡΔΙΑ μας ΑΓΝΟΕΙ κάθε ΔΗΛΩΣΗ, κάθε ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ και ΕΡΧΕΤΑΙ στα κάγκελα για να γίνει ένα με ΕΜΑΣ..και κάπου εκεί η ΠΑΡΑΝΟΙΑ παει σε αλλη ΔΙΑΣΤΑΣΗ.

Και είναι αυτές οι τόσο "ασήμαντες" στιγμές που σε γεμίζουν χαρά, ελπίδα, συγκίνηση, ενέργεια για να συνεχίσεις..

Μεγάλε αυστριακέ οτι και να πούμε για εσένα θα είναι λίγο. Πέρυσι μας έδειξες τον δρόμο..με την κίνηση σου στον χθεσινό αγώνα μας επιβεβαίωσες σε πολλά. Πέρασαν χρόνια για να νιώσουμε κάποιον τόσο κοντά μας. Μίστερ Κάναντι συνέχισε να μας τρελαίνεις, είμαστε μαζί σου..

Τα κεφάλια ψηλά, όπως αρμόζει στην ιστορία μας, οι τόνοι χαμηλά γιατί έχουμε πολύ δρόμο ακόμα για να ξαναπάμε, όλοι μαζί, την ΑΤΡΟΜΗΤΑΡΑ στην Ευρώπη.

Υγ. Ευχαριστούμε τους οπαδούς του παναιτωλικού απο τον σύνδεσμο warriors για την φιλοξενία. Τα λέμε στον δεύτερο γύρο για την συνέχεια..